- Диданд: 85
“Шеъри Мирзо Турсунзода шеъри миллат ва шеър барои инсоният аст. Тамоми зиндагии ӯ тимсоли хизмати содиқонаи як фарди зиёӣ ба нафъи халқу Ватани хеш мебошад.
Устод Мирзо Турсунзода воқеан Қаҳрамони Тоҷикистон аст. Меҳри ӯ дар ошёни баландтарин - дили халқ маъво гирифтааст ва халқ хотираи неки фарзанди маҳбуби хешро то абад ҳифз хоҳад кард».
ЭМОМАЛӢ РАҲМОН
Мирзо Турсунзода яке аз чеҳраҳои дурахшони адабиёти муосир тоҷик аст, ки барои хидмати шоёнаш ба унвони олии Қаҳрамони Тоҷикистон мушарраф гардидааст.
Ӯ 2-юми майи соли 1911 дар деҳаи Қаратоғи ноҳияи Шаҳринав дар оилаи усто Турсуни наҷҷор ба дунё омадааст. М.Турсунзода фарзанди замони худ буд ва эҷодиёти ӯ аз адабиёту ҳунари форсии тоҷикии даврони Шӯравӣ намояндагӣ мекард. Адабиётшиносон таъкид кардаанд, ки М.Турсунзода ба ҳайси як чеҳраи адабӣ каси одӣ набуд ва ҳаллоқияти эҷодии ӯро чун рамзи миллати овозадори тоҷик мешинохтанд ва эҳтиромоте, ки нисбаташ дар хориҷ аз кишвар доштанд, ин ба он маънӣ, ки эътирофи миллати тоҷик тавассути шахсияти ин чеҳраи ҷилодору донишманд ба ҷаҳон рафта.
Ҷоизаҳо ва эътироф
Мирзо Турсунзода дар давоми ҳаёти худ бо як қатор унвонҳои баланд сарфароз гардидааст, аз ҷумла:
Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1967),
Ҷоизаи давлатии ИҶШС (1948),
Ҷоизаи ба номи Ҷавоҳирлал Неҳру (1957),
Ва пас аз вафот бо унвони Қаҳрамони Тоҷикистон (2001).
Ин мукофотҳо гувоҳи эҳтироми баланди ҷомеа ба хизматҳои шоистаи ӯ мебошанд.
- Диданд: 116
Имрӯз ба ҳар василаву роҳу усул бархе аз нерӯҳо ва гурӯҳҳое, ки берун аз марзҳои Тоҷикистон қарор доранд, мекӯшанд бо пахши иттилооти гуногун ба афкори ҷомеа таъсир расонанд ва боиси нофаҳмиҳо гарданд. Аммо таҷрибаи таърихӣ, бахусус рӯйдодҳои солҳои 90-уми асри гузашта, нишон додааст, ки ҷанг ва низоъ танҳо ба харобӣ ва талафоти бузург меоранду ин мардум низ дигар ба он гумроҳону сагони дайдуи гадо гӯш намеандозанд, зеро хуб медонанд, ки “саг меҷакаду одам ба роҳаш меравад". Аз ин рӯ, имрӯз вазифаи ҳар як шаҳрванд, махсусан ҷавонон, дар он аст, ки аз сулҳу субот ҳифз намоянд ва ба ҳар гуна даъватҳое, ки метавонанд ҷомеаро ба нооромӣ баранд, бо хирад ва масъулият муносибат кунанд.
Мо бояд дарк намоем, ки рушди устувори Тоҷикистон аз ваҳдати миллӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва эҳтироми қонун вобаста аст. Ҳар андешае, ки ба ихтилоф, душманӣ ва нооромӣ даъват мекунад, набояд бе таҳлил пазируфта шавад.
Дар чунин шароит, баланд бардоштани маърифати сиёсӣ ва иттилоотии ҷомеа аҳамияти махсус дорад. Ҷавонон бояд тавонанд байни иттилооти боэътимод ва носанҷида фарқ гузоранд, ба эҳсосот дода нашаванд ва ояндаи худро бо ақлу хирад бунёд намоянд.
- Диданд: 85
Санаи 21 апрели соли ҷорӣ дар толори барҳавои Қасри фарҳанги ноҳия бо иштироки раиси ноҳия Давлатзода Маҳмадшоҳ Ғайрат ва роҳбарони сохтору мақомоти давлатӣ, намояндагони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, фаъолони ҷомеа ва сокинони маҳаллӣ вохӯрии муҳими фаҳмондадиҳӣ бо намояндагони Прокуратураи генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид. Ҳадафи асосии ин ҳамоиш баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон, шарҳу тавзеҳи сиёсати давлатӣ дар самти таъмини амнияти миллӣ ва пешгирии ҷинояткорӣ, махсусан зуҳуроти номатлуб, аз қабили экстремизм ва терроризм арзёбӣ гардид.
Дар оғози вохӯрӣ Раҷабзода Ҷаҳон Назар, мушовири адлияи дараҷаи 2- Прокурори калони Маркази ягонаи иттилоотӣ оид ба пешгирии экстремизм, терроризм ва киберҷиноятҳои Прокуратураи генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳозиринро ба нишасти имрӯза хайрамақдам гуфта, иброз дошт, ки чунин мулоқотҳо дар шароити имрӯза аҳамияти махсус дошта метавонанд, барои таҳкими ҳамкории ҷомеа ва мақомоти давлатӣ мусоидат менамоянд. Ӯ таъкид кард, ки вазъи мураккабу ташвишовари минтақа ва ҷаҳон, шиддат гирифтани равандҳои геополитикӣ, инчунин афзоиши таҳдиду хатарҳои муосир, аз ҷумла терроризм, экстремизм, қочоқи силоҳ, гардиши ғайриқонунии маводи нашъаовар ва киберҷинояткорӣ ҷомеаи ҷаҳониро ба ташвиш овардааст. Дар чунин шароит Ҷумҳурии Тоҷикистон низ аз таъсири ин омилҳо дар канор намонда, пайваста тадбирҳои муассирро барои таъмини амният ва суботи ҷомеа амалӣ менамояд.
Зикр гардид, ки гурӯҳҳои террористию экстремистӣ имрӯзҳо бештар аз имкониятҳои технологияҳои муосир, аз ҷумла шабакаҳои иҷтимоӣ ва воситаҳои рақамӣ истифода бурда, ҷавонони камтаҷрибаву ноогоҳро ба доми худ мекашанд. Ин раванд боиси нигаронӣ буда, тақвияти корҳои фаҳмондадиҳӣ ва баланд бардоштани сатҳи маърифати ҳуқуқӣ ва сиёсӣ, махсусан миёни ҷавононро тақозо менамояд. Дар ин замина таъкид шуд, ки ҳар як шаҳрванди кишвар бояд ҳушёру зирак буда, аз таъсири ҳар гуна таблиғоти ифротгароёна дурӣ ҷӯяд.
- Диданд: 103
Имрӯз ҷаҳон дар як гирдоби пурталотуми ҳодисаҳое қарор дорад, ки ҳар рӯз аз чор гӯшаи он хабарҳои даргирӣ, низоъ ва нобасомониҳо ба гӯш мерасанд. Ин хабарҳо танҳо сатри нашрияву сомонаву расонаҳо нестанд, балки воқеияти талхеанд, ки дар паси онҳо сарнавишти инсонҳо, орзуҳои кӯдакону ҷавонон пинҳон аст. Бисёр ҷонхарош аст, вақте ин хабарҳо пахшу нашр мешаванд. Зеро ҳар як ҷанг пеш аз ҳама ба ҷони инсон, ба оромии оилаҳо ва ба ояндаи кӯдакон зарба мезанад.
Абарқудратҳо ва қувваҳои сиёсӣ дар талоши густариши нуфуз ва манфиатҳои худ қарор доранд, вале дар ин бозии бузург, он чизе ки фаромӯш мешавад, арзиши ҷони инсон аст. Зери ин осмони яксон, кӯдакон, ҷавонон, занон ва пиронсолон аз ҳама бештар осеб мебинанд.
Дар паи ин ҳама нооромиву низоъҳои ҷаҳонӣ, ки имрӯз аз ҳар гӯшаи олам ба гӯш мерасанд, боз як падидаи хатарнок низ рӯ ба афзоиш аст, густариши сафи гурӯҳҳои ифротӣ ва ҷалби ҷавонони нозукандеш ба доми онҳо. Ин гурӯҳҳо дар паси шиорҳои зебо ва ваъдаҳои дурӯғин пинҳон шуда, дар асл на сулҳ меоранд ва на адолат, кори онҳо танҳо вайронӣ, хунрезӣ ва фоҷиа асту бас.
Оқибаташ ин аст, ки ҷавонон дар айни сармастиву хандаву бозӣ қурбонии ана ҳамин ифротгароён мешаванд. Ва чун ғунчаҳои номурод дар айни бишкуфтан хазон мегарданд. Ё пушти панҷара умри ҷавонро сипарӣ мекунанд, ё ба ҳалокат мерасанд.
Дардноктарин паҳлӯи ин падида он аст, ки ин гурӯҳҳо ба ҳаёти инсон арзиш намедиҳанд. Имрӯз таблиғоти ифротгароён на танҳо дар муҳити воқеӣ, балки дар фазои маҷозӣ низ паҳн мегардад. Шабакаҳои иҷтимоӣ ба як майдони дигар барои ҷалби ҷавонон табдил ёфтаанд.
Саҳифаи 5 аз 44









