Дар таърихи инсоният санаҳое ҳастанд, ки бо гузашти солҳо аҳамият ва бузургии онҳо боз ҳам бештар аён мегарданд. Ҳар сол дар кишвари азизу маҳбуби мо ба хотири ёдбуди онҳое, ки баҳри халқу Ватан дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ ҷон фидо намудаанд ва барои қадрдонии онҳое, ки баҳри ба даст овардани ғалаба мардонавор ҷангидаанд, 9 май ҳамчун Иди Ғалаба ҷашн гирифта мешавад. Рӯзи Ғалаба ҳам дар радифи ҳамин гуна санаҳои фаромӯшнашуданӣ мақом дорад. Он барои тамоми инсоният, аз ҷумла мо, тоҷикистониён низ азиз ва гиромӣ аст.

Агар пурсанд аз ман: “Чист аз ҷону бадан беҳтар?”
Ватан беҳтар, ватан беҳтар, ватан беҳтар, ватан беҳтар!

 

     

Ҳозирини гиромӣ!

Муҳтарам даъватшавандагон!

                Ҳар сол дар саросари ҷумҳурии азизамон рӯзи 1-уми апрел даъвати баҳории шаҳрвандон ба     сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон оғоз  мегардад.

        Дар моддаи 43-и Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон қайд шудааст, ки ҳифзи Ватан, ҳимояи   манфиати давлат, таҳкими истиқлолият, амният ва иқтидори мудофиавии он вазифаи муқаддаси   шаҳрванд аст. Қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи уҳдадории ҳарбӣ ва хизмати ҳарбӣ ба   Конститусияи Ҷумҳурии Тоҷикистон асос ёфта аз қонуни мазкур, дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқии   Ҷумҳурии Тоҷикистон, инчунин санадҳои ҳуқуқии байналмилалиеке, ки Тоҷикистон  онҳоро эътироф   кардааст, иборат мебошанд. Уҳдадории ҳарбиро шаҳрвандони ҷинси марди Ҷумҳурии Тоҷикистон, қатъи назар аз миллат, нажод, забон, эътиқоди динӣ, мавқеи сиёсӣ, вазъи иҷтимоӣ, таҳсилот ва молу мулк, ки аз ҷиҳати саломатӣ ва инкишофи ҷисмонӣ қобили адои хизмат мебошанд, аз рӯи ихтисосҳо барои Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, қӯшунҳо ва воҳидҳои дигари ҳарбӣ ихтиёран тайёрии заруриро гирифтаанд, иҷро мекунанд.

  Роҳбарони мақомоти иҷроияи маҳаллии ҳакомияти давлатӣ, мақомоти идоракунии шаҳрак ва деҳот, инчунин дигар мақомоти давлатӣ, корхона, муассиса ва ташкилотҳо, сарфи назар аз шакли моликият ва ташкилию ҳуқуқӣ, барои таъмини иҷрои уҳдадориҳои дар қонуни мозкур пешбинигардида шахсан масъул мебошанд.

       Ҳифзи Ватан ба хотири эҳтироми хотира, меҳнату фаъолияти наслҳои пештара, фарҳанги аҷдодӣ ва мероси таърихӣ, ҳимояи манфиати давлат, таҳкими истиқлолият, амният ва иқтидори мудофиавии он зарур аст. Манфиат, истиқлолият, амният ва иқтидори мудофиавии давлат бо Ватан, ватандорӣ ва ватаншиносӣ алоқаманданд.

Дар таърихи 4-уми апрели соли 2022 _иҷлосияи Дувоздањуми Маҷлиси вакилони халқи ноҳияи Сангвор, даъвати шашум дар толори маќомоти иљроияи њокимияти давлатии ноњия соати 10:00 кори худро оғоз намуд. Аз 35 нафар вакилони мардумӣ бо истиснои 10 нафар(бо сабабҳои узрнок) 25 вакил ва тамоми сарварони ташкилоту муассисаҳо ва кормандони ҳифзи ҳуқуқ иштирок доштанд.

   
Иҷлосия дар асоси Қарори раиси ноҳия аз 11.04.2022 тањти № 147 ва мутобиқи моддаҳои 12, 20-и Қонуни конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи мақомоти маҳаллии ҳокимияти давлатӣ» бо пешниҳоду муҳокимаронии вакилон ва баррасии масъалаҳои матраҳшуда дар фазои созандагию ҳусни тафоҳум гузаронида шуд.
Рӯзномаи иҷлосияи навбатӣ аз масъалаҳои зерин иборат буд:
1.Доир ба ҷараёни татбиқи Кодекси замини Ҷумҳурии Тоҷикистон
2.Оид ба раванди таълиму тарбия дар муассисањои таълимии ноњия тибќи Ќонуни Љумњурии Тољикистон “Дар бораи маориф”
3.Доир ба рафти татбиќи Ќонуни Љумњурии Тољикистон “Дар бораи хизмати давлатї”
4.Доир ба ҷараёни иҷрои Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи пешгирии зӯроварӣ дар оила”
5.Дар бораи пеш аз муҳлат қатъ намудани ваколати вакил аз ҳавзаи интихоботии №22 Сайёд Сулаймонова Њарамгул
6.Тасдиқи қарорҳои раиси ноҳия дар семоҳаи якуми соли 2022 (моҳҳои январ-март)
Бо ҳусни тафоҳуми вакилон раиси ноҳия вакил аз ҳавзаи интихоботии № 12 Давлатзода Маҳмадшоҳ Ғайрат иҷлосияро ифтитоҳ намуд. Пас аз садо додани Суруди миллию интихоби ҳайати котиботи иҷлосия ва рӯзномаи маҷлис бо қабулу ҳамовозии вакилон нисбати масъалаи аввали рӯзнома, яъне “Доир ба ҷараёни татбиқи Кодекси замини Ҷумҳурии Тоҷикистон”сухан ба вакил аз њавзаи интихоботии № 24 Ќурбонзода Темур Сафар дода шуд.
Мавсуф баромад намуда, муфассалан “Доир ба ҷараёни татбиқи Кодекси замини Ҷумҳурии Тоҷикистон” чунин ибрози аќида намуд:

Ҳамдиёрони азиз!
Меҳмонони гиромӣ!


   Аз фурсати муносиб истифода бурда, ҳамаи Шуморо ба фарорасии Иди байналмилалии Наврӯз, ки ба оғози баҳори оламафрӯз рост меояд, табрик ва таҳният гуфта, ба Шумо саодатмандӣ, иқболи нек, ҳаёти пур аз муҳаббати бепоёну илҳомбахш ва тамоми хушиҳои дунёро таманно дорам.
   Бо ташаббуси Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соли 2010 аз тарафи Созмони Милали Муттаҳид ба Иди Наврӯз мақоми байналмилалӣ дода шуд. Аз ин рӯ, таҷлили ин ид дар сатҳи байналмилалӣ миллатҳои ҷаҳонро бо ҳам қарин мегардонад. Бахусус, дар ҳоле ки ҷаҳонро хатарҳои терроризм ва экстремизм таҳдид мекунад ва ин хатарҳоро бо дину миллатҳо нисбат медиҳанд, пешниҳоди Созмони Милали Муттаҳид дар шинохт ва эҳтироми фарҳанги миллатҳо нақши муҳим дорад.
   Дар фазои софу беғубор ва сулҳпарвари сарзамини куҳанбунёд ва муҳити созандаю бунёдгари мо накҳати яке аз қадимтарин ва зеботарин ҷашни аҷдодонамон – Наврӯзи хуҷастапай танинандоз асту ба машом мерасад. Аз шарофати Наврӯз қалби пиру барноро эҳсоси гуворою фараҳбахши наврӯзӣ фаро мегирад. Ба истиқболи Наврӯзи оламафрӯз дар гӯшаву канори Тоҷикистон чун арзи эҳтиром ба анъанаҳои миллӣ ниёгон дастархони идонаи наврӯзӣ меороянд ва мардум аз файзу баракати рӯзгор шукргузорӣ менамоянд.