- Диданд: 166
Имрӯз ба ҳар василаву роҳу усул бархе аз нерӯҳо ва гурӯҳҳое, ки берун аз марзҳои Тоҷикистон қарор доранд, мекӯшанд бо пахши иттилооти гуногун ба афкори ҷомеа таъсир расонанд ва боиси нофаҳмиҳо гарданд. Аммо таҷрибаи таърихӣ, бахусус рӯйдодҳои солҳои 90-уми асри гузашта, нишон додааст, ки ҷанг ва низоъ танҳо ба харобӣ ва талафоти бузург меоранду ин мардум низ дигар ба он гумроҳону сагони дайдуи гадо гӯш намеандозанд, зеро хуб медонанд, ки “саг меҷакаду одам ба роҳаш меравад". Аз ин рӯ, имрӯз вазифаи ҳар як шаҳрванд, махсусан ҷавонон, дар он аст, ки аз сулҳу субот ҳифз намоянд ва ба ҳар гуна даъватҳое, ки метавонанд ҷомеаро ба нооромӣ баранд, бо хирад ва масъулият муносибат кунанд.
Мо бояд дарк намоем, ки рушди устувори Тоҷикистон аз ваҳдати миллӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва эҳтироми қонун вобаста аст. Ҳар андешае, ки ба ихтилоф, душманӣ ва нооромӣ даъват мекунад, набояд бе таҳлил пазируфта шавад.
Дар чунин шароит, баланд бардоштани маърифати сиёсӣ ва иттилоотии ҷомеа аҳамияти махсус дорад. Ҷавонон бояд тавонанд байни иттилооти боэътимод ва носанҷида фарқ гузоранд, ба эҳсосот дода нашаванд ва ояндаи худро бо ақлу хирад бунёд намоянд.
- Диданд: 140
Санаи 21 апрели соли ҷорӣ дар толори барҳавои Қасри фарҳанги ноҳия бо иштироки раиси ноҳия Давлатзода Маҳмадшоҳ Ғайрат ва роҳбарони сохтору мақомоти давлатӣ, намояндагони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, фаъолони ҷомеа ва сокинони маҳаллӣ вохӯрии муҳими фаҳмондадиҳӣ бо намояндагони Прокуратураи генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид. Ҳадафи асосии ин ҳамоиш баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон, шарҳу тавзеҳи сиёсати давлатӣ дар самти таъмини амнияти миллӣ ва пешгирии ҷинояткорӣ, махсусан зуҳуроти номатлуб, аз қабили экстремизм ва терроризм арзёбӣ гардид.
Дар оғози вохӯрӣ Раҷабзода Ҷаҳон Назар, мушовири адлияи дараҷаи 2- Прокурори калони Маркази ягонаи иттилоотӣ оид ба пешгирии экстремизм, терроризм ва киберҷиноятҳои Прокуратураи генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳозиринро ба нишасти имрӯза хайрамақдам гуфта, иброз дошт, ки чунин мулоқотҳо дар шароити имрӯза аҳамияти махсус дошта метавонанд, барои таҳкими ҳамкории ҷомеа ва мақомоти давлатӣ мусоидат менамоянд. Ӯ таъкид кард, ки вазъи мураккабу ташвишовари минтақа ва ҷаҳон, шиддат гирифтани равандҳои геополитикӣ, инчунин афзоиши таҳдиду хатарҳои муосир, аз ҷумла терроризм, экстремизм, қочоқи силоҳ, гардиши ғайриқонунии маводи нашъаовар ва киберҷинояткорӣ ҷомеаи ҷаҳониро ба ташвиш овардааст. Дар чунин шароит Ҷумҳурии Тоҷикистон низ аз таъсири ин омилҳо дар канор намонда, пайваста тадбирҳои муассирро барои таъмини амният ва суботи ҷомеа амалӣ менамояд.
Зикр гардид, ки гурӯҳҳои террористию экстремистӣ имрӯзҳо бештар аз имкониятҳои технологияҳои муосир, аз ҷумла шабакаҳои иҷтимоӣ ва воситаҳои рақамӣ истифода бурда, ҷавонони камтаҷрибаву ноогоҳро ба доми худ мекашанд. Ин раванд боиси нигаронӣ буда, тақвияти корҳои фаҳмондадиҳӣ ва баланд бардоштани сатҳи маърифати ҳуқуқӣ ва сиёсӣ, махсусан миёни ҷавононро тақозо менамояд. Дар ин замина таъкид шуд, ки ҳар як шаҳрванди кишвар бояд ҳушёру зирак буда, аз таъсири ҳар гуна таблиғоти ифротгароёна дурӣ ҷӯяд.
- Диданд: 132
Тағйирёбии босуръати равандҳои сиёсиву иҷтимоӣ, рушди технологияҳои иттилоотӣ ва густариши шабакаҳои иҷтимоӣ имкониятҳои нав фароҳам овард, ки ҳамзамон заминаи паҳн гардидани андешаҳои носолим ва ифротӣ ба вуҷуд омада. Аз ин рӯ, эҳтиёт будан аз корҳои номатлуб ва худдорӣ намудан аз шомилшавӣ ба гурӯҳҳои тундрав, ифротгаро, террористию экстремистӣ вазифаи муҳими шаҳрвандии ҳар як фарди ҷомеа мебошад.
Тундравӣ ва ифротгароӣ зуҳуроти хатарноки иҷтимоӣ ба ҳисоб мераванд, ки бар асоси таҳаммулнопазирӣ, бадбинӣ ва рад намудани арзишҳои умумибашарӣ бунёд мегарданд. Экстремизм одатан бо таблиғи андешаҳои якҷониба зуҳур намуда, дар баъзе ҳолатҳо ба амалҳои зӯроварона ва террористӣ оварда мерасонад. Терроризм бошад, шакли ниҳоят хавфноки чунин падидаҳост, ки бо истифода аз зӯроварӣ ва тарс барои расидан ба ҳадафҳои сиёсӣ ё ғаразнок амалӣ мегардад. Чуноне, ки мо медонем, имрўзњо фаъолияти созмону гурӯҳҳои ифротї боиси нооромӣ, харобӣ ва талафоти ҷонӣ гардида, обрӯ ва суботи кишварҳои гуногунро зери хатар мегузоранд.
Яке аз масъалаҳои нигаронкунанда ҷалб гардидани ҷавонон ба чунин гурӯҳҳо мебошад. Ҷавонон, ки қишри фаъол ва ояндасози ҷомеа маҳсуб меёбанд, баъзан бо сабаби норасоии маърифати ҳуқуқӣ, таъсири таблиғоти бардурӯғ, мушкилоти иҷтимоӣ ва иқтисодӣ ё тарбияи дуруст мавриди фиреб қарор мегиранд. Гурӯҳҳои ифротгаро бо истифода аз шабакаҳои иҷтимоӣ ва воситаҳои муосири иртиботӣ андешаҳои худро дар шакли ҷолибу фиребанда пешниҳод намуда, эҳсосоти ҷавононро ба манфиати худ истифода мебаранд. Онҳо бо ваъдаҳои бардурӯғ, тафсири нодурусти арзишҳои динӣ ё шиорҳои зоҳирфиреб кӯшиш мекунанд, ки афродро ба сафи худ ҷалб намоянд.
- Диданд: 181
Имрӯз бояд ба як масъалаи муҳими маънавӣ ва иҷтимоӣ - боварҳои беасос, аз ҷумлаи фолбинӣ, ҷодугарӣ, туморбозӣ ва амсоли инҳо диққат диҳем. Зеро дар асри 21 зиндагӣ дорему ҳанӯз ҳастанд нафароне, ки ба суханони фолбинҳо ва амалҳои тӯморбозиву дуохонӣ бовар мекунанд.
Бояд таъкид намуд, ки чунин амалҳо дар ҳеҷ китоби осмониву диние навишта нашудааст ва на асоси воқеӣ доранд. Танҳо одамонро чунин ақидаҳои бесос гумроҳ месозанду бас.
Ин гуна рафторҳо асосан аз норасоии маърифат ва дониш сарчашма мегиранд. Вақте, ки инсон илм ва мантиқро намешиносад ва аз он кӯча намегузарад ба ҳар гуна боварҳои беасос ва суханони ҷодугарону ба ном муллоҳо бовар мекунанд. Чаро боре ба худ савол намедиҳанд, ки зиндагии он ҷодугарону муллоҳо то кадом андоза хуб аст?! Онҳо, ки фиребгару ҳилагаранд, ба меҳнату заҳмати ҳалол даст намезананд, аз ҳисоби мову шумо зиндагиашонро пеш бурда, бо фиребу найранг луқмаи ҳаром мехӯранд.
Дар замони муосир пешрафт ва дастовардҳо танҳо бо ақл, дониш ва кӯшиши худи инсон имконпазир аст, на бо фолбинӣ ва ҷодугарӣ. Коршиносону донишмандони ислом мегӯянд, ки ҳеҷ инсоне тақдирро дигар карда наметавонад ва ояндаро низ пешгӯӣ карда намешавад.
Саҳифаи 8 аз 45
 |
 |
 |
 |
 |
 |
.JPG)
1USD
1EUR
1RUB