Нашр шуд: 19 Июни 2025

Диданд: 373

    Мо, мардуми Тоҷикистон, барои ин ваҳдати миллии деринтизор, ки бо хун ва ашки ҳазорон нафар ба даст омадааст, бояд ҷон фидо кунем. Ин сулҳ ва ваҳдат танҳо як созишномаи сиёсӣ нест, он амонатест муқаддас, ки ба мо аз насли фидокор ва раҳбарии хирадмандонаи Пешвои миллат ба мерос расидааст.

    Мо ҳақ надорем, ки ин неъмати бебаҳо, сулҳу субот ва ваҳдати миллиро бо беаҳамиятӣ, нохудогоҳӣ ё таъсири бадхоҳон ба хатар андозем. Ҳар фарди ватанпарвар вазифадор аст, ки ҳушёр бошад, бедор бошад, ва нагузорад, ки ҳар як овораву беватан, ки на дардро ҳис кардааст ва на арзиши ваҳдатро медонад, тинати поки миллии моро заҳролуд созад.

   Ваҳдат осон ба даст наомадааст. Аз гиряи модарони шаҳид, аз хоки пурхуни диёр, аз ҷоннисориҳои фарзандони содиқи миллат сохта шудааст. Ва имрӯз нигоҳ доштани он, на танҳо масъулияти давлат, балки рисолати муқаддаси ҳар як тоҷик аст.

   Мо бояд насли ҷавонро омӯзонем, ки сулҳро чун гавҳараки чашм нигоҳ доранд. Мо бояд гирди як идея бошем — Тоҷикистони орому обод, муттаҳид ва пурифтихор, то ҳеҷ фарди бегона натавонад миёни мо тухми кина корад.

  Сулҳро бо ҷон нигоҳ дорем, ва нагузорем, ки ягон дасти бадхоҳ онро ба ларза оварад. Ваҳдат, ҳаёти мост ва мо омодаем, онро то нафаси охир ҳифз намоем.

Олимзода Абдулло,

муовини раиси ноҳияи Сангвор

Нашр шуд: 19 Июни 2025

Диданд: 413

      Дар гӯши халқи мо ҳанӯз садои он суханони таърихии Президенти ҷавон, Эмомалӣ Раҳмон, садо медиҳад:
      «То охирин гурезаро ба Ватан барнагардонам, ман ором намегирам!»

      Ин суханон танҳо як шиор набуданд, балки қасам ва  ваъдае ба мардум буданд,  ки дар он рӯзҳои норӯшани ҷанг ягона шуълаи умед ба ҳисоб мерафтанд. Вақте ки мардум шикаста ва парешон буданд, вақте ки дили модар бо андешаи фарзанди гуреза пора буд,  ин садо -ором, вале устувор, дили ҳазорҳоро дубора ба зиндагӣ пайваст.

      Садои он суханон дар гӯши миллат монд, чун аз дили инсон баромада буд, на аз минбари сиёсӣ. Ва вақте ҳазорон гуреза дубора ба оғӯши Ватан баргаштанд, вақте ки Тоҷикистон зери парчами сулҳу ваҳдат зиндагии нав оғоз кард, мардум дарк кард: ин ваъда иҷро шуд,  бо ҷонфидоӣ, сабр ва меҳри бепоёни ватандорӣ.

     Ин сухан рамзи садоқати Пешвои миллат ба халқу кишвар аст. Он ба мо ёд дод, ки раҳбарӣ  ба масъулият ва фидокорӣ вобаста аст. Ва имрӯзи осудагии мо, шодии кӯдакони хушлаҳн,  рӯшноии осмони пур аз сулҳ, ҳама шоҳиди онанд, ки он ваъда дар амал татбиқ ёфт.

    Садои он сухан имрӯз ҳам дар гӯши миллат боқист, чун садои ваҳдат, садои сулҳ, садои умед.

Олимзода Абдулло,

 муовини раиси ноҳияи Сангвор